स्वामी आनन्द अरुण

नेपालमा ओशो: गुरुप्रति शिष्यको समर्पण, शरणागति र अटल प्रेमको कथा

स्वामी आनन्द अरुणजीको जन्म नेपालको जनकपुरमा भएको हो। बाल्यकालदेखि नै उहाँमा आध्यात्मिक जगत् र सत्यको खोजीप्रति गहिरो जिज्ञासा थियो।
सत्यको यस खोजयात्रामा उहाँले धेरै ध्यानी र आध्यात्मिक गुरुहरूलाई भेट्नुभयो, तर कसैले पनि सत्यप्रतिको उहाँको प्यास मेटाउन सकेनन्।

पेसाले वास्तु इन्जिनियर स्वामी आनन्द अरुणजीले काठमाडौंको ‘बिल्डिङ डिजाइन अथोरिटी’ (Building Design Authority) नामक वास्तु परामर्श संस्थामा काम गरी सफलता हासिल गर्नुभयो।

विश्वविद्यालयमा अध्ययन गर्दै गर्दा सन् १९६९ मार्च २९ मा ओशोसँग पहिलो पटक भेट हुँदा अरुणजीलाई आफूले लामो समयदेखि खोजिरहेको आत्मा अन्ततः भेटेको गहिरो अनुभूति भयो। सोही वर्षको अक्टोबरमा उहाँ भारतको द्वारिकामा ओशो स्वयंले सञ्चालन गर्नुभएको ‘मैं मृत्यु सिखाता हूँ’ शिविरमा सहभागी हुनुभयो, जुन उहाँको पहिलो शिविर थियो।
त्यसपछि सन् १९७४ मा भारतको पुनामा कम्युन स्थापना भएपछि ओशोले उहाँलाई नव-संन्यासमा दीक्षित गर्नुभयो।

ओशोले नेपालमा ध्यान केन्द्र स्थापना गर्न निर्देशन दिएपछि उहाँले सन् १९७४ मा काठमाडौंको ताहाचलमा नेपालकै पहिलो केन्द्र ‘आशिष रजनीश ध्यान केन्द्र’ (Asheesh Rajneesh Meditation Center) स्थापना गर्नुभयो।
यही नै नेपालमा ओशो आन्दोलनको सुरुवात थियो।

सन् १९७४ मा भारतमा अरुणजीले आफैं पहिलो ध्यान शिविर सञ्चालन गर्न थालेको दस वर्षपछि, सन् १९८४ जनवरी २९ मा ओशोले उहाँलाई आचार्य तथा बोधिसत्त्व घोषणा गर्नुभयो। त्यसपछि सन् १९८६ नोभेम्बरमा भारतको बम्बईमा ओशोले उहाँलाई रजनीश मिस्ट्री स्कुलअन्तर्गत ध्यान र आध्यात्मिक विकासका मार्गदर्शकका रूपमा नियुक्त गर्नुभयो।

हालसम्म उहाँले ९० देशबाट आएका करिब एक लाख साधकहरूलाई ओशो नव-संन्यासमा दीक्षित गर्नुभएको छ।

उहाँले नेपालका ६ वटा ओशो कम्युन र ७५ वटा ध्यान केन्द्र, संयुक्त राज्य अमेरिकाको १ वटा कम्युन तथा ५० देशका १५० वटा ध्यान केन्द्रहरूलाई सल्लाह र मार्गदर्शन दिँदै आउनुभएको छ।

स्वामी आनन्द अरुणजीका लेखहरू (जापानी भाषामा)

My First Meeting With My Beloved Master (ओशोसँगको मेरो पहिलो भेट)

Whole Nepal Will Become My Color (सम्पूर्ण नेपाल मेरो रङमा रङ्गिनेछ)